Kocio - psie historie

Synerway SA kradnie treści z kocich blogów

2010-03-18T09:09:00.000+01:00

Te oto wiadomość znalazłam dziś rano na stronie iskanny78 http://kyciolkyciol.blox.pl/html

Jak sie okazuje informacje zawarte ma moim blogu także znalazły się na stronie złodzieja.

"Drodzy czytelnicy,

Synerway SA, właściciel strony kociarze.com.pl postanowił robić swój SEO-biznes przy pomocy kradzionych zdjęć i notek z blogów. Nasze koty, nasze teksty - a Synerway czerpie z tego zyski.
Sprawdźcie na tej stronie czy nie ma tam Waszego bloga - jeśli jest, możecie napisać do pana prezesa b.kawecki@synerway.pl i zażądać usunięcia Waszych treści.
Dajcie znać innym kociarzom."

Jest postęp...

2010-03-14T12:59:00.000+01:00

w oswajaniu dziczyzny...... ;)) Tygrysek, roboczo zwany Kropkiem wzięty na ręce MRUCZY!
Łatka wzieta na ręce.... niestety dalej sztywnieje ... ciężki przypadek.
Zdjęć brak w związku z tym, że obiekty są zbyt szybkie i pańcia z aparatem nie nadąża ;)

Nowi mieszkańcy

2010-02-28T16:16:00.001+01:00

Przedstawiamy nowych bohaterów kocio-psich historii - Tygrysek i Łatka, półroczne, półdzikie ale cudowne kociaki.

Tygrysek to, jak łatwo sie domylić, kocurek - charakterny i bardziej ufny od siostry - czasem nawet da się pogłaskać i wziąć na ręce. Jest w trakcie nawiązywania przyjaźni z Suzi - albo raczej to Suzi na wszelkie sposoby usiłuje przekonać do siebie kocurka, który nawet już na nią nie prycha, choć nadal zachowuje dystans w kontaktach z psiną.

Łateczka jest strachliwa, lub jak kto woli - wyjątkowo ostrożna w kontaktach z ludźmi i innymi domownikami. Na ręce można ją wziąć tylko wtedy, gdy da się zapędzić w jakiś kąt, z którego nie umie uciec. Wzięta na ręce od razu sztywnieje ze strachu. W stosunku do Suzi jest wyjątkowo nieufna - syczy, prycha, warczy, podczas gdy pieska macha przyjaźnie ogonem.

Kotki, ze względu na płochliwą naturę, mieszkają w pomieszczeniu, gdzie trzymamy siano, choć dwie noce spędziły w domu zamknięte w kuchni.

Zobaczymy co będzie dalej. Nie miałam jeszcze przyjemności przebywania z półdzikimi zwierzakami :)

Bursztyn nie wrócił.... szkoda... widać tak miało być.

Kiepski początek roku (Bad beginning)

2010-01-02T19:11:00.004+01:00

Podejrzewam, że nie tylko ja jestem zadowolona z faktu, że Sylwester już minął. Wprawdzie zwierzaki niespecjalnie przejmowały się tym, co dzieje się za oknem (za wyjątkiem Oski, która po radosnym pierwszym wystrzale czmychnęła z fotela w sobie tylko wiadomym kierunku) jednak lepiej, gdy na zewnątrz jest cicho. Obawiałam się, że Suzi będzie histeryzować, ale ona spała sobie słodko na fotelu.
Jedynym poszkodowanym może być Bursztyn, który do chwili obecnej nie wrócił z wojaży. Jak słusznie zauważyła Abigail - mógł go spłoszyć jakiś wystrzał. Niestety poszukiwania i rozpytywanie o kota nie przyniosło żadnych rezultatów. Szkoda, że rok 2010 zaczął się dla nas niezbyt pomyślnie. Nadal czekam na powrót kocurka i nigdy nie przestanę... mimo iż coraz bardziej jestem przekonana, że już nie wróci....

Poniżej zamieszczam parę fotek Bursztyna - to jedne z ostatnich, jakie mu zrobiłam. Te akurat maja paskudną jakość, ponieważ były robione naprędce telefonem. Ten kot naprawdę uwielbiał moje towarzystwo...tak bardzo, że przesiadywał nawet w mojej torebce. W sierpniu skończył rok.
Dziękujemy wszystkim za trzymanie kciuków i słowa otuchy.

No i mnie przyłapała....

Tjaaa...chyba się trzeba ewakuować.....

uhm...hello :D

Zaginięcie..

2009-12-30T20:33:00.000+01:00

...Bursztyna. Wyszedł z domu przedwczoraj i do tej pory nie wrócił...kot, który opuszcza dom tylko na parę chwil, by za chwilę sterczeć na balkonie z wytrzeszczonymi oczami i błagalnie miauczeć o otwarcie drzwi. Nie ma go. Przeszukałam wszystkie zakamarki - ani śladu ... Zaczynam tracić cierpliwość i coraz częściej nerwowo patrzę w kierunku drzwi balkonowych w nadziei, że ujrzę w szybie dwoje świecących się oczu.

Cmok :D

2009-12-29T22:01:00.000+01:00

Kotka wita Pancię, która wróciła z pracy:

Bursztynek pozdrawia (Greetings from Amber)

2009-12-28T19:34:00.000+01:00

Autor bloga i jego narzędzie pracy - wszystko jest pod kontrolą :)
The author and his work tool - everything's under control :)

2009-12-25T15:04:00.000+01:00

Kocie upodobania

2009-12-13T17:45:00.005+01:00

Kot kuzynki nadal nas lubi, tak bardzo, że postanowił zamieszkać w kartonie, który leżał na stole w kuchni :D

Oska w dalszym ciągu popija sobie z własnych, ulubionych źródeł wody. Wcześniej bywała w kuchennym zlewie, ponieważ zaintrygował ją lód z zamrażalnika, teraz często widywana jest na brzegu wanny, jak usiłuje zlizać kropelki wody z kranu. Wbrew podejrzeniom - miseczka z wodą jest zawsze pełna, woda zmieniana jest codziennie. Oprócz Oski, amatorem wody z kranu jest też Ryszard - często spotkać go można w umywalce :]

Dla spostrzegawczych :D (for observant people)

2009-12-12T18:06:00.008+01:00

Znajdź różnicę - find the difference ;)

Bursztyn w grudniu 2009.
Amber in December 2009

Bursztyn w lutym 2009
Amber in February 2009

Księżna na włościach

2009-12-09T20:36:00.004+01:00

I nie chodzi tu wcale o Białaskę, którą zwiemy Księżniczką... a o Hrabinę Oskę. Trzeba przyznać, że się doskonale wkomponowała w tło - wszak moim zamysłem było, by jagodowy pokój urozmaicały barwy srebra i czerni ;)

Rudolf i Ruszard natomiast gustują w odmiennym źródle ciepła - kaloryferze. Na zdjęciu Rudolf, jako że Ryszard zdążył się w międzyczasie ulotnić z miejsca spoczynku ;]

Odeszła Dusława...

2009-12-08T21:47:00.001+01:00

tak nam przykro... :(

Niedopatrzenie Panci...

2009-12-04T09:26:00.008+01:00

...która dawno, dawno temu, bo jeszcze w maju (dobrze, że tego roku) została nagrodzona przez Burą Kotkę z Podwórka wyróżnieniem Kreativ Blogger. Burej Koteczce bardzo dziękujemy za to wyróznienie! My już dopilnujemy, żeby Pancia regularnie uzupełniała wpisy!

Pancia powinna była następnie nagrodzić w podobny sposób trzy dalsze blogi, więc na nasze polecenie robi to teraz - powiedziała, że lepiej późno niż wcale ;) W związku z tym, że wybór trudny, Księżniczka vel Białaska, jako najmądrzejsza i najbardziej doświadczona koteczka wśród nas, zadecydowała, że nagrodzimy:

Terkotki
Koci Zaułek
Pureshores

Wszystkich serdecznie pozdrawiamy!

Po przerwie.... (after a break)

2009-11-17T19:41:00.014+01:00

...należy przeprosić za tak długa nieobecność i mieć nadzieję, że jeszcze ktoś z Czytelników o nas pamięta :) Ponieważ mamy sporo fotek postanowiliśmy podzielić je na 2 (lub więcej) postów :D
Remont zakończyliśmy we wrześniu, ale ciągle było coś, co uniemożliwiało nam nadrobienie zaległości na blogu... ale wreszcie jesteśmy (pochwalilibyśmy się fotkami odremontowanego mieszkania, ale to w końcu blog kociastych, nie Panci :D)
Na początek wyjaśnimy zagadkę tajemniczego gościa, o którym była mowa w poprzednim wpisie. Otóż chodzi o kocurka mojej kuzynki, którego imię brzmi Rudolf :) Tak bardzo kocisko upodobało sobie nasz ogród i dom, że postanowiło odwiedzać nas codziennie. Wyjada jedzenie moim kociastym, wręcz odpędza je od misek warcząc głośno, wyleguje się na kanapie, kaloryferach i "kocim" fotelu... nawiązał tez niezwykłą znajomość z Suzi :) Wszystko zostało uwiecznione na fotkach poniżej.
W związku z tym, że "zlinkowaliśmy" nasz blog do FriendFeed, Facebooka i Twittera, gdzie czytają (lub będą czytać) nas głównie obcojęzyczni internauci, będziemy od czasu do czasu wstawiać kilka słów (bo nie chce nam się całości tłumaczyć) po angielsku ;)

TRANSLATION: We (me and my pets :D) have to apologize for not being online for a while, and we hope there's still someone who remembers about us :) Because we made a lot of photos they'll be published in two or more posts :)
At the beginning lets explain who's the mysterious guest at our house that was mentioned in the previous post. Well, it's my cousin's cat - Rudolph. He loves us and our place so much that he decided to visit us everyday. Susie - my dog, has become Rudolf's best friend, as you can see in the pics :)

Pancia zaczęła pobierać u swojej dyrygentki lekcje gry na pianinie i keyboradzie... chociaż można mieć wątpliwości, kto tak faktycznie na tym keyboardzie gra- ona czy Rudolf.
I've started to take piano and keyboard lessons, but when you look at the pic below you may have doubts who's really the keyboardist - me or Rudolph ;)

Zadomowiony na całego Rudi i staruszek Dżinks:
Rudolph and my oldest cat - Jeanks.
Przyjaźń - Friendship:

Przyjaciele Suzi i Rudolf - kot kuzynki. Ależ parę miesięcy temu była piękna pogoda!
Friends Susie and Rudolph - my cousin's cat. It's hard to believe there was such a beautiful weather a few months ago!

To my! :D

2009-09-08T09:14:00.004+02:00

Hej, hej... to my! :D Informujemy, że żyjemy, mamy sie doskonale, ale w związku z tym, że od miesiąca grzebiemy się w remoncie nie mamy zbytnio czasu na uzupełnianie notek ;)
Rekonwalescenci zapomnieli już o przeżyciach o weta, no i odwiedza nas pewien gość - ale o tym w następnej notce, gdy już powrócimy do pełni wirtualnego życia :)
Na osłodę zdjęcie rekonwalescentów w trakcie remontu :)

I już po....

2009-06-29T22:23:00.007+02:00

W końcu mogę zasiąść do laptopa i napisać parę słów o wizycie u weta i o tym, co było potem.
Ani Bursztyn ani Suzi nie podejrzewali, że pancia może ich skazać na takie cierpienia. Droga do weta przebiegła bez przygód, Bursztyn wprawdzie trochę pomiaukiwał, ale to sie wytnie ;) w końcu po raz pierwszy zamknięto go w klatce, wsadzono do jakiejś wiekszej klatki i wywieziono poza obręb domu i znajomych pól i łąk. W poczekalni Suzi obszczekała reklamę z olbrzymim zdjęciem wilczura.. musiałam wziąć psinę na ręce by pokazać jej, że ten wilczur to tak naprawdę nie wilczur - dała się przekonać. Weterynarz uznał że operacja potrwa jakieś półtorej godziny, tak więc pojechaliśmy do teściów na kawę. Umówiłam się z wetem, że da mi telefonicznie znać, gdy zwierzaki będą do odbioru. Gdy zadzwonił byłam już w połowie drogi do weterynarii - nie, nie spóźnił się z telefonem... to ja już z nerwów nie mogłam u teściów wysiedzieć i nie czekając na telefon od weta ruszyłam po zwierzątka ;)
Suzi była już prawie wybudzona, Bursztyn spał jeszcze jak zabity gdy przyjechalismy do domu. Zrobiłam obydwu posłanie i czekałam aż zaczną przejawiać jakieś znaki zycia - Bursztyn chociażby najmniejsze, Suzi większe ;) Już pól godziny później Suzi zaczęła dreptać po mieszkaniu, Bursztyn wybudził się dopiero około 17.00 i z wdzięczności puścił pawia na panele. Popołudnie minęło mi na ciągłym doglądaniu rekonwalescentów. Nie wiem kogo było mi bardziej żal - zataczającego się Bursztyna, czy Suzi, która z bólu nie wiedziała czy ma leżeć na boku, na brzuchu czy na plecach. Podałam jej pyralgin jak radził wet, ale nie wiem czy pomogło. Chyba trochę tak, bo po godzinie od podania leku Suzi wstała i przydreptała do drugiego pokoju, a potem do kuchni, gdzie poczęstowano ja wątróbką. Wyszłyśmy nawet do ogrodu, gdzie psina przypomniała wszystkim wokól, że nadal pilnuje obejścia - na wypadek jakby ktos pomyślał inaczej ;)
Obecnie spią - Bursztyn u mnie na kolanach, Suzi na kolanach u D. Mam nadzieję, że jutro obydwa zwierzaki będą czuły się o wiele lepiej.

Pozdrowienia od nie do końca jeszce przytomnego Bursztyna i obolałej Suzinki.

Suzi po przywiezieniu do domu, w gustownym wdzianku:
Bursztyn jeszcze w narkozie:
Tutaj na wpól przytomny:

Mały dramat

2009-06-23T09:18:00.001+02:00

Kolejny pamiętny dzień przed nami. W poniedziałek Suzi i Bursztyn pozostawią u weta pewne części ciała :P Ciekawe czy straca tożsamośc jak Rudy i Dżinks ;) Wspominałam, że obydwa kocurki myślą że znowu są kociątkami?
W każdym razie Bursztyn na pewno szybko wróci do formy, oby Suzinka też.

W międzyczasie rozegrała się u nas mała tragedia. Oseńka zaklinowała się w uchylonym oknie podczas gdy byliśmy w pracy.. do dziś nie wiemy kto ją stamtąd wyciągnął, zakładam że sąsiadka, która usłyszała płaczącą kotkę. Weterynarz stwierdził paraliż tylnej lewej łapki i zawyrokował, że koteczka wróci do formy po 8 tygodniach. Wraca. Widać wyraźną poprawę... idąc nie ciągnie juz bezwładnej łapki za sobą, nie zostawia jej z tyłu gdy lezy czy siedzi. Trochę jeszcze na nią utyka. Coś mi się zdaje, że koteczka wróci do zdrowia duzo wcześniej niż zakładał wet - i bardzo dobrze :) My zaś nie zostawiamy juz uchylonego okna w kuchni.

Ot, zwykły wieczór Panci i Bursztyna

2009-05-31T13:08:00.005+02:00

Suzi i Rudi

2009-05-31T13:00:00.007+02:00

Piękne, słoneczne popołudnie niektórzy spędzają w trawie:

Inni na balkonie:

Gość w mazurskim domu

2009-05-11T21:28:00.005+02:00

Wróciliśmy z Mazur. Z ciężkim sercem wyjeżdżałam, byłam tam po raz pierwszy i po prostu zakochałam się w tamtych okolicach. Takiego spokoju to ja w życiu nie doświadczyłam jeszcze :)
Kociaki po prostu zwariowały gdy nas zobaczyły. Tata się nimi opiekował, ale wygląda na to, że i tak stęskniły się strasznie... mam nadzieję, że za mna, a nie za jedzeniem ..hmm... Najbardziej stęskniony był Bursztynek. Biedaczysko nie odstępował mnie całą niedzielę na krok. Umościł się na moich kolanach i tylko pomiaukiwał cichutko.
Wracając jednak do Mazur - oto fotorelacja z odwiedzin jakie nam sie przydarzyły pewnej nocy :) Przyszła sobie przepiękna kicia o niebieskich oczach, kocurek w zasadzie, odważny był niezwykle - wpakował się do domu bez pytania, wychciał jedzonko i nie chciał sobie pójść. Nie miałam ochoty go wyganiać, ale wyobraziłam sobie, że pewnie właściciel go szuka i tylko to zmotywowało mnie do wystawienia kocurka za drzwi. Ktoś mi powie jaka to rasa? Ja stawiam na kota balijskiego. Kicia była niezwykle przyjacielsko nastawiona, domagała się głasków, i paszcza się jej nie zamykała.

Kot Ninja

2009-04-26T18:41:00.005+02:00

Kot Ninja. Muszę przyznać, że moje zwierzaki, aczkolwiek wielce inteligentne, takich umiejętności jeszcze nie posiadły :) Może mały kurs?

Piątkowe popołudnie

2009-04-24T23:20:00.012+02:00

Tym razem powstrzymam się od przynudzania, a wrzucę parę zdjęć z popołudnia. Tak mniej więcej wygląda każde popołudnie spędzane na ogrodzie. Zwierzaki nas nie opuszczają :) Zestaw piątkowy mniej więcej taki sam jak niedzielny. Zabrakło jedynie Białaski, Rudaska i Bursztyna.

Suzi:
Niby starcie. W rolach głównych: Oska i Suzi
Moja śliczna Czarna Pantera, kryptonim "Oska"

Oska i Dżinks:
Dżinksiorek:
Wspomniana w poprzednim wpisie ciekawska kurka:

Niedziela

2009-04-19T18:44:00.002+02:00

Cudowna pogoda skłoniła nas dzisiaj do spędzenia prawie całego dnia w ogrodzie. Podczas gdy ja próbowałam złapać odrobine opalenizny, zwierzaki wygrzewały się w słońcu zalegając na rabatce, gdzie zasadniczo powinny rosnąć aksamitki, ale dziwnym trafem rośnie tylko trawa, którą tydzień temu z rabatki wyrwałam.
Dzinks i Rudy zawarli chyba pakt, bo od jakiegoś czasu trzymają się razem. Razem spią, razem jedzą, razem ganiaja te same urojone myszy, razem wylegują się w rabatkowej ziemi.
Oska najpierw ułozyła się na moich kolanach, ale najwidoczniej słońce za bardzo piekło, więc wyłożyła się za rabatkową lampą, która rzucała odrobinę cienia na czarne futerko.
Jedynie Białaska zajęła sie czyms konkretnym - polowaniem na ptaki, na których brak dzisiaj narzekać nie mogła. Były i szpaki, i sikorki, i wróble... kopciuszek, dzięcioł i muchołówka też sie pojawiły - na szczęście w odległości bezpiecznej od zainteresowanej nimi koteczki. Zniesmaczona przydreptała do mnie dając do zrozumienia, że mam jej jakiegoś ptaka upolować. Gdy zorientowała się, że na to też nie może liczyc podreptała na dach kurnika, skąd miała doskonały punkt obserwacyjny na cały ogród i posesje sąsiadów.
Bursztynek po spędzeniu 7 m-cy wyłącznie w domu jest zachwycony podwórkiem. Odezwała się w nim natura odkrywcy i znika na całe dnie. Ostatnio szlajał się 2 dni bez przerwy po okolicy i postanowił wrócić dziś o 6 rano, kiedy ja i D. smacznie spaliśmy po imprezie, wyrywając nas z błogostanu rozpaczliwym miauczeniem pod oknem sypialni. Stac mnie było tylko na to, by po omacku doczłapać do drzwi balkonowych, wpuścić marudę i wrócic do łózka.
Suzi postanowiła strzec nas dzisiaj przed kogutem, który to, jak na tchórza przystało, potrafi zaatakować siedzących w ogrodzie ludzi od tyłu, gdy oni najmniej się tego spodziewają.
Towarzyszyła nam też jedna z kurek, która zapamiętała, że siedzący w ogrodzie ludzie = jedzonko :) Krążyła wokól ogrodowego stolika przypominając nam o swoim istnieniu delikatnym poddziobywaniem. Niestety, oprócz czekolady i kawy nic nie mogliśmy kurce zaoferować.
A w związku z tym, że miałam lenia, nie ma zdjęć zwierzaków... nie chciało mi się lecieć do domu po aparat. Obiecuję poprawę! :)
Pozdrowienia dla wszystkich od Bursztyna, który właśnie przylazł na biurko pozasłaniać mi klawiaturę. W końcu to on powinien być w centrum uwagi, a nie jakiś laptop ;)) O, do pozdrowień dołącza się też Oska - właśnie dołączyła do Bursztyna starając się zasłonić tę część laptopa, której nie udało się zasłonić Bursztynowi :) Kończę, ponieważ każdy ruch mojej ręki spotyka się z niezadowolonym "mrrrau" Bursztyna, który zaległ na mojej prawej ręce, skutecznie utrudniając pisanie.

Decyzja zapadła

2009-03-02T18:47:00.005+01:00

To oznacza, że Diablik ostatecznie zostaje u nas. Został też przemianowany z roboczego "Diablika" na Bursztyna :) Nad imieniem nie zastanawiałam się zbyt długo - wystarczyło spojrzeć w bursztynowe oczy koteczka i imię samo się znalazło :)
Poniżej:

Pancio zakupił płytę główną do komputera, pozostałość po niej Gigakoty umiejętnie zaanektowały :) Ciekawe który z nich to Oska, a który Bursztynek... ;))

Ktoś mógłby pomyśleć, że biedaczki koty nic do picia nie dostają, i to dlatego Oska rzuciła się na bryłkę lodu zalegającą przez moment w zlewie...

Wszędzie dobrze, ale na kolanach Panci najwygodniej... to nic, że Panci w tej pozycji za wygodnie nie było, biorąc pod uwagę fakt, że musiała górna częśc tułowia wykręcić o 90 stopni w stosunku do dolnej części. No ale czegóż się nie robi, żeby nie zbudzic śpiącej kociny...

Parę fotek

2009-02-22T16:29:00.005+01:00

Tak właśnie przeszkadzamy panci, gdy ona próbuje popracować na laptopie :)

Mysza

2009-02-07T15:05:00.002+01:00

Tak, dałam sie skusić przemiłej pani w sklepie zoologicznym i zakupiłam dla kociastych zabawkę - mysz sznurkową z czymś szeleszczącym wewnątrz. Niestety kociaste nawet się myszą nie zainteresowały, totalnie olały temat, zaś dziś rano znalazłam ową mysz w paszczy Suzinki. Dobrze, że zabawka się nie marnuje, ale teraz to sie obawiam, że długo nie wytrzyma naporu Suzinych ząbków. Chwilowo jeszcze jest w całości, no ale skoro Suzi wyszarpała listwę przypodłogową oraz kawałek balkonu, to dlaczego miałaby nie poradzić sobie z taką zabaweczką, prawda? ;)
Apropos ząbków - Diablik znalazł nowy sposób okazywania nam swoich uczuć - podgryzanie. Podchodzi, niby to ociera się o ręke żeby za sekundę walnąć mnie zębami. Na szczęście żadna z moich rąk jeszcze nie ucierpiała, bo kocinka jest wyjątkowo delikatna... i oby tak zostało :)

Powrót :)

2009-02-03T22:03:00.009+01:00

Jesteśmy z powrotem :) Na początek kilka fotek Oski i wyrośniętej już "Czarnej Rozpaczy" ;) Tak tak, w dalszym ciągu jest z nami. Nikt nie chce kociaczka przez to zapewne, że ten non stop drze swą maleńka paszczę - w tej kwestii nic sie niestety nie zmieniło. Jeśli ktoś nie wierzy, 2 pierwsze fotki rozproszą wątpliwości :) Kicia ma już 6 miesięcy i zaczyna być kropka w kropkę podobna do Oski. Nawet ja mam czasem problem z odróżnieniem tej dwójki. Różnią się jedynie kolorem oczu - Oski są zielone, Diablika bursztynowe... no i Diablik ma trójkątny łepek. Diablik stał się też taką samą przylepą jak Oska. Czasami czuję się jak czarnoksiężnik jakiś - zawsze, na każdym miejscu i o każdej porze towarzyszą mi dwa czarne koty, nawet teraz. Jeden okupuje lewą stronę laptopa, drugi prawą, z czego jeden głosno ponagla mnie bym już zamykała laptopa. A gdy przeniosę się do drugiego pokoju, dwa czarne koty podąża za mną i zapewne usadowią się obok mnie na kanapie. Diablik wlasnie uznał, że chyba go nie słysze, więc postanowił usiąść pomiędzy mna i laptopem bym łaskawie go zauważyła. Patrzę więc na monitor spomiędzy uszu kota...
Co słychać u reszty - jest dobrze ;) Dżinksio i Rudasek baardzo się zaokrąglili, co wcale nie umniejsza ich urodzie, a wręcz przeciwnie! :) Szczególnie Dżinks wygląda przeuroczo ze swoją tuszą. Białaska chadza swoimi ścieżkami, bycie przylepą nie jest w jej guście. To ona decyduje o tym kiedy i czy w ogóle chce być głaskana. Księżna normalnie!
Suzi czeka w tym miesiącu sterylka. Bidula nawet się nie spodziewa, Pancia zaś przekonuje samą siebie do tego, by wreszcie zadzwonić do weta i zamówić wizytę, a trzeba sie spieszyć!
Niestety nie wiem co dzieję się z Diabliczką i Kropeczką. Próbowałam się skontaktować z ich nowymi właścicielami, ale bezskutecznie. Żyję zatem nadzieją, że są szczęśliwe.

Diablik:
Oska:

I Love Your Blog

2008-12-21T13:28:00.004+01:00

Jakiś czas temu zostałam bardzo mile zaskoczona przez Prowincjonalną Nauczycielkę a zarazem autorkę Kocio-Kwika, która wyróżniła mój blog tytułem I Love Your Blog :) Dziękujemy raz jeszcze!
Trochę trwało zanim podjęłam decyzję, które blogi wyróżnić, ponieważ wszystkie te, które znajdują się w moich linkach są szczególne i zasługują na uwagę. Ale ponieważ ma ich być tylko 7, nie mam wyjścia:

1. Kocio-Kwik

2. Pamiętnik Burej Kotki z Podwórka

3. Łakocie

4. Efka i Koty

5. Sztuka Mruczenia

6. Kot - Dziewczynka

7. Pure Shores

Blogi te uczą bezwarunkowej miłości do kotów, pełnej poświęcenia i wyrozumiałości. Historie opowiedziane czasem z punktu widzenia kocich stworzeń wzruszają i bawią jednocześnie oraz pozwalają wierzyć, że są jeszcze ludzie, którzy cały swój czas potrafią poświęcić dla ratowania maleńkich kocich istnień.
Mbmm zaś zasługuje na szczególne wyróżnienie, ponieważ to Ona zainspirowała mnie do stworzenia swojego własnego bloga. Nie pamiętam już jak do Niej trafiłam, wiem tylko że każdy dzień zaczynam od czytania właśnie Jej bloga. Chyba zawsze będa Ją darzyć najwiekszym sentymentem :)

Przylepa

2008-12-08T19:41:00.002+01:00

Tak można powiedzieć o Osce. Każdy z naszych kotów jest jedyny w swoim rodzaju, ale Oska od początku była inna niż wszystkie.
Gdy siostra wypuściła ją z koszyka, Oseczka jak gdyby nigdy nic, nie spiesząc się, stawiając dostojnie łapkę za łapką, z zadartym ogonkiem powędrowała sobie od razu na "koci" fotel. Dla niewtajemniczonych - koci fotel to ten, na którym zawsze można znaleźć kota, i mimo że fotele wystepują u mnie w liczbie sztuk 2, koty i tak wybiorą właśnie TEN, a nie inny. Mało tego, koci fotel jest także ulubionym fotelem Suzi, a wówczas mamy juz problem, ponieważ Suzi i koty sztuk 4 (wtedy, obecnie 5, a nie tak dawno 7) raczej nie są w stanie zmieścić się na powierzchni 50x50. Tak więc Osiaczek usadowił się na kocim fotelu i nie zamierzał się nigdzie stamtąd ruszać. Nazajutrz odkryła dopiero, że oprócz kociego fotela istnieje jeszcze jakieś pomieszczenie z mięciutką pościelą i tam się też zabunkrowała. No cóz, jako że kicia nowa, nie chcieliśmy jej stresować i pozwalaliśmy sypiać w łóżku... do czasu. Reszta towarzystwa wydawała się nie rozumieć dlaczego nowy domownik jest faworyzowany więc trzeba było zrównać Osiaczka w prawach z pozostała gromadką. Oj, pamiętam jakie oczy wywaliła na mnie Białaska, gdy zrzuciłam ją z pościeli... "ale jak to? Ona może a ja to co? Pies??". Osiaczek do dziś ma jakiś sentyment do sypialni, bo staje czasami na progu przed zamkniętymi drzwiami, zadziera swój okrągły łepek do góry i patrząc złotymi oczami mówi: "miau", co w wolnym tłumaczeniu oznacza zapewne prosbę o otwarcie drzwi. Mało tego nauczyła tej sztuczki swoje dwa czarne Diabliki. Gdy więc wstawałam rano do pracy i otwierałam drzwi sypialni padałam ze śmiechu widząc 3 czarne postacie usadowione na progu, czekające tylko na okazje by wedrzeć się do środka. O zgrozo, a ja myślałam z początku, że one mnie tak miło witają...
Wracając do Osiaczka - kicia przemiła, ale jakoś nigdy nie była skora do okazywania uczuć. Nie protestowała, gdy ktos ja głaskał, czy brał na kolana, ale też Jej Wysokośc sama po mizianie nie przyszła. Dopiero jakiś miesiąc czy 2 temu zauważyłam, że koteczka zaczyna domagać się uwagi. Zdarzało się, że ni stąd ni zowąd kicia wskakiwała na laptopa, ale na tym zabawa sie kończyła. Któregoś dnia jednak siedziałam sobie tak jak dzisiaj przed laptopem i cos dziobałam. Kątem oka widziałam, że do pokoju weszła Oska, znudzona jakby, rozejrzała się dokoła leniwie, zauwazyła mnie i podeszła. Usiadła obok krzesła i patrząc na mnie a jednocześnie udając że nie patrzy (skomplikowane, ale kociarze wiedzą zapewne o czym mowa) zaczęła mruczeć. W związku z kompletnym brakiem uwagi z mojej strony, postanowiła przedsięwziąć bardziej radykalne kroki. Wskoczyła na biurko i usadowiła się obok mojego ramienia, o dziwo nie wchodząc na klawiaturę. Ja nic - dziobie sobie dalej co dziobałam, aż nagle czuję jakby ktos mnie trącił w ramię. Patrzę, a to Osiaczek trąciła mnie łepkiem. Pogłaskałam kicię - "pomyliła się" - pomyslałam. A tu znowu - pyk - Oska juz nie tylko trąciła mnie łepkiem, ale przywarła do mojego ramienia całą sobą. To było pierwsze przełamanie lodów. Teraz zdarza się jej to bardzo często. Wchodzi na biurko i przykleja sie do mojego ramienia. Trzeba wówczas przerwać pisanie i skupic uwage na Kocince, i głaskac tak długo az Kicia uzna, że już dość i sobie pójdzie. A gdy kicię weźmie się na ręce, układa się na ramieniu, łapeczka przy łapeczce, zamyka oczy i zaczyna mruczeć. Ewentualnie podziwia świat z wysoka wielce zainteresowana. Może tak siedzieć godzinami... teraz liczę jej ten czas w minutach, bowiem Kocinka przytyła troszku i po jakimś czasie zaczynają mi już drętwieć ręce.
Poza tym zasypia w pozycji "pokabrzuszek", poluje na urojone myszy, jakiś czas temu polowała nawet na Kropeczkę, teraz wystarcza jej dziura po sęku, który wypadł z deski w podłodze. Skacze na nią, gdy dziura najmniej się tego spodziewa, podskakuje jak mały źrebak, bokiem, z ogonem w pałąk i oczami jak spodki.
Taki to się z Oseczki pieszczoch i rozrabiaka zrobił :)

Rozstanie nr 2.

2008-12-06T13:49:00.018+01:00

W czwartek pożegnaliśmy się z naszą maleńką Kropeczką :( Jakoś było mi bardziej przykro niz wówczas, gdy oddawaliśmy Diabliczkę. Biedaczka, niczego nie podejrzewała - spała sobie na kanapie i nagle włożono ją do koszyka, przekazano w ręce jakiegoś obcego człowieka i zabrano z bezpiecznego domu. Oby w nowym miejscu była szczęśliwa. Ja w każdym razie przez ostatnie 2 noce prawie nie spałam - najpierw mi się śniło, że Kropeczka jest maltretowana, dzisiaj - że wróciła z powrotem do nas.
Już nikt nie będzie mi się wspinał po nogach, nie bacząc czy mam spodnie, czy ostatnią warstwą jest moja skóra- do dziś mam na nogach kropki po pazurach Kropki. Nikt już nie będzie łaził za mną z kąta w kąt, tak jak robiła to Kropka. Nikt już nie wpadnie mi do wanny, gdy biorę kąpiel... jaka szkoda... :(
Ciekawa jestem czy Suzi tęskni. Dzis próbowała zaczepiać Diablika dokładnie tak, jak to robiła w stosunku do Kropki, ale Diablik nie przejawiał ochoty do zabawy.
Mam też wieści dotyczące Diabliczki - podobno zadomowiła się w nowym miejscu na całego. Właścicielowi wdrapuje się na szyję i tak sobie siedzą... zobaczymy jak będzie z Kropką.
Poniżej kilka ostatnich fotek Kropki, i jej pierwsze, gdy miała 3 tygodnie.

Pancio kupił sobie buty, trzeba więc było się z tą sprawą bliżej zapoznać :)

Jedno z jej najsłodszych zdjęć:
3-tygodniowa Kropeczka:

Zimowo

2008-11-25T20:00:00.007+01:00

Jakoś ostatnio u nas sennie aż mdli ;)) Nic się nie dzieje... nuuuudaaa... czasem tylko jakaś Kropka wyskoczy znienacka zza roga, jakaś Czarna Rozpacz zakwili w kącie lub na fotelu bez powodu, Coś Ciężkiego przebiegnie po śpiących ludziach tam i... no nie, z powrotem już nie, bo od razu zasypia - i dobrze, bo mój kręgosłup ma jednak ograniczoną nośność :] Jakiś Suzik rozszarpie dopiero co zakupiony, misternie ułożony stroik, który wcześniej jakiś mały łaciaty kot cierpiący na ADHD ściągnął z kuchennego stołu. I tak się toczy dzień za dniem.
Apropos, Czarna Rozpacz to pseudonim artystyczny Diablika. Wziął się stąd, że ta mała gadzina prawie cały czas drze paszczę... nawet przez sen.
Coś Ciężkiego to w zależności od pory nocy/dnia Rudy albo Dżinks. Pasą się jak prosiaki na szynkę! Już im ograniczyłam pory karmienia do dwóch tylko - rano i wieczorem, zakupiłam dietetyczna karmę dla kastratów, a te cholery ciągle rosną. Niedługo w drzwiach się nie zmieszczą :> Przyjmuję wersje, że obrastają tłuszczem w związku z nadejściem zimy. W końcu dwie królewny wcale nie są szczuplejsze, z czego jedna Oska jeszcze przejawia jakiekolwiek chęci do wzmozonego wysiłku jakim jest przejście z jednego fotela na drugi, albo w ostateczności zabawa w polowanie na Kropkę. Białaska jak już przyjdzie do domu, to ogranicza aktywność do oddychania, spania i wyżerania ukradkiem (taaa, jakby nikt tego nie widział) smakołyków maleńtasom.
Parę dni temu nieźle się uśmialiśmy, ponieważ Kropka wystraszyła się drewnianego kota stojącego obok TV. Nastroszyła się jak mały jeż i ruszyła na zwiad.... jak to dobrze, że był pod ręka aparat!

Yin - Yang???? Chyba nie, bo na zdjęciu są 3 żywioły, a nie dwa :P

Pancia padła po dniu pracy, na nia padły zwierzaki
Zjeżona Kropka

Pożegnanie

2008-11-11T19:00:00.015+01:00

Wczoraj wieczorem pojechała do nowego domu Diabliczka. Z ciężkim sercem ją oddawałam... tym bardziej, że przez ostatnich kilka dni kicia zachowywała się tak, jakby czuła, że będzie sie musiała niedługo z nami pożegnać - łaziła za mną krok w krok, gdy brałam ją na ręce wtulała się we mnie pyszczkiem... i to spojrzenie wczoraj, które mówiło "dlaczego?". Szkoda, że tak krótko była z nami. Żałuję też, że rodzeństwo zostało rozdzielone, ale nowi właściciele nie chcieli kocurka...

Przyjaźń

2008-11-02T11:54:00.006+01:00

Oto dowód na to, że Suzi i Kropcia to najlepsi przyjaciele. Mam nadzieję, że Pieska nie popadnie w depresję, gdy oddamy kotkę.. ;))

Wizyta u weta

2008-10-31T13:17:00.004+01:00

Wczoraj rano w drodze do łazienki napotkałam na panelach dziwne ślady. Po bliższym zapoznaniu się owa dziwna substancja okazała się... kocim pawiem z zawartością cienkich długich organizmów :> Spakowałam więc popołudniu Maleńtasy i pojechaliśmy do weta na odrobaczenie. Biała papka tak bardzo Małym smakowała, że zapluły nią cały kontener i moją kurtkę. Dziś wieczorem powtórka z rozrywki, tyle że w domu - wet dał mi strzykawki z papką uznając że sobie poradzę :>
Tylko czemu Małe są takie osowiałe? Jedynie Kropka galopuje przez pokoje jak zawsze i je za cała trójkę. Diabliki zawisną nad spodkiem, pomlaskają trochę i znikają...

Jedna wielka rodzina

2008-10-28T19:46:00.005+01:00

Razem śpią, razem jedzą... aż strach pomyśleć co jeszcze razem robią :)) I tylko biedna Suzi ciągle na uboczu ;))

Wieści

2008-10-24T17:02:00.019+02:00

Co u nas.... mnie dręczy chandra jakowaś i tylko pozostaje mi podziwiać kociaki, że nic nie jest w stanie pozbawic je energii zyciowej i pomysłów. Czasem wręcz mam wrażenie, że objawia się u nich swoiste ADHD...szczególnie w okolicach 4 rano, kiedy to mam jeszcze cała godzinę snu przed sobą. Juz nawet Kropce się udziela. Dziś np. odkryła pralkę w kuchni i postanowiła spenetrować ją od środka. Wspięła się z trudem, wskoczyła do bębna i zaczęła bawić się w chowanego z ..... Suzi. (Zdjęcia poniżej, a ja będę musiała uważnie przeglądać wnętrze pralki zanim włączę pranie ;)) Potem, podczas gdy ja zmywałam po obiedzie, postanowiła wspiąć się po moich nogach aż na ramię... jak to dobrze że założyłam spodnie! Aby nie było nudno i mało oryginalnie, trzeba było sobie wspinaczkę urozmaicić ugryzieniem mnie w kolano, by, po osiągnięciu celu, usadowić się wygodnie na moim ramieniu, skutecznie uniemożliwiając mi dalsze prace w kuchni :)

Kastraci maja się wyśmienicie - w zasadzie jedzą i śpią i nie jest to bynajmniej powód do zmartwień, ponieważ Rudi od zawsze był leniem, natomiast Dżinks w końcu nim się stał. Wychodzi na dwór, ale po jakimś czasie grzecznie wraca do domu :)

Jakąś nerwowość zauważam ostatnio u Pań - Oska i Białaska nie potrafią przejść obok siebie spokojnie - muszą albo na siebie nawarczeć, albo w ostateczności wystrzelać jedna drugiej po łbie. Krew sie jeszcze nie polała na szczęście ;)) Przy czym Oska z dnia na dzień coraz bardziej odkrywa przed nami swoje prawdziwe "ja". Pokazała już jak pięknie potrafi hipnotyzować talerz z jedzeniem siedząc na kanapie pomiędzy nami i starając się jak najbardziej wtopić w zielone tło kanapy. Pokazała też, że potrafi się bawić - z nami lub sama ze sobą albo z Maleńtasami. Śmiesznie to wygląda jak wielka czarna kocica podskakuje do góry jak mały kitek próbując schwytać urojoną muchę :]
Jedynie Księżniczka się nie zmienia - w końcu jakby to wyglądało, gdyby kot o tak szlachetnej prezencji tarzał się po dywanie jak jakiś młodzik ;)
Od jakiegoś czasu wiadomo też, jak odróżnić Diabliki od siebie. Dziewczynka ma pod szyją biały śliniaczek widoczny na fotce, Diablik natomiast jest cały czarny.... i non stop drze paszczę - gdy ktoś obok niego przechodzi, gdy on przechodzi obok kogoś, gdy chce jeść, pić, gdy mnie wita, gdy jest zły, zniecierpliwiony, rozanielony itd. :)))
Pozdrawiamy wszystkich odwiedzających! :)

Zdjęcie rodzinne - mama i córcia:

Hrabia von Dżinks:
Rudziolek:
Rozbawiona Oska:

Diabliczka:
Diablik i Suzi:
Pralkot:

Pralkot wypadający z pralki:
Wszystko jedno gdzie, byleby było wygodnie:

Zlokalizuj Kropkę. W tle na meblach 2 ciemne kształty wykorzystują fakt niezamknięcia przez D. szuflady:

Niusy

2008-10-15T20:55:00.008+02:00

Dżinks i Rudy czują się fantastycznie - wrócili jeszcze wczoraj do domu i jakoś nie mają zamiaru udawać się gdziekolwiek.
Oska odzyskała swój głosik a Kropcia przestała się drapać w uszko. Nagłe ozdrowienie, czy udają?
Mali odkrywcy natomiast znaleźli nagle 2 niezidentyfikowane obiekty w przedpokoju. Trzeba je było dokładnie zbadać z każdej strony żeby ustalić do czego służą i czy przypadkiem nie stanowią zagrożenia dla kocich istnień. Obiekty zidentyfikowano jako kolejną świetną kryjówkę i dodatkowo - drapak.

Ofermy

2008-10-14T06:53:00.003+02:00

Jest już "jutro rano". Ofiara losu w postaci D. otwarła drzwi łazienki olewając pierzchające stamtąd Kocury, druga ofiara losu w postaci ojczulka szanownego otworzyła drzwi do piwnicy i koty spierdzieliły piwnicą na dwór.
Jedno mnie cieszy - czują się chyba o wiele lepiej niz wczoraj wieczorem - to założenie, bo podczas gdy dwie ludzkie ofermy rozłaziły się jak żółwie po domu, ja jeszcze spałam - była 5.00, a wstaję 5.15.
Cieszy mnie, że kociaki odzyskały swą żywiołowość, ale martwi to, że będąc osłabione mogą złapać jakiegoś wirusa! Jestem wręcz pewna, że wrócą z kocią grypa czy innym paskudztwem. Miały siedzieć w domu przez następne 10 dni, a nie zasuwać w chaszczach u sąsiadów. I taka to kurde bezsensowna robota - jeden coś robi, a dwóch pajaców wszystko niweczy.

Doomsday

2008-10-13T10:37:00.007+02:00

Część I.

No i zostawiłam Kociaste u weta. Mam je odebrać popołudniu gdy będą juz wybudzone.
Cyrk na kólkach miałam rano z pakowaniem Kocurków do transporterów. Dżinks w zasadzie przyjął fakt zamknięcia go w jeszcze mniejszym pomieszczeniu bez wiekszych emocji, natomiast Rudy wpadł w totalną panikę. Już wczoraj, gdy zamknęłam go z Dżinksem w "izolatce" robił wielkie oczy jak kot ze Shreka miaucząc rozpaczliwie. Dziś rano wypadł z izolatki jak poparzony, przywarł do ziemi i tak spłaszczony jak dywanik próbował przepełznąć pod moimi rękami na dwór, ale niecne łapy złapały Kicię i wpakowały do transportera. Siedząc w transporterze próbował wyważyć pycholem drzwiczki - niewiele brakowało i manewr by się udał, ale niecne łapy złapały Kocinę z transporterem i wrzuciły do auta - drzwiczkami do oparcia fotela żeby cholera ich nie wyrwała. I tak z towarzyszeniem rozwrzeszczanego kociego duetu dotarliśmy do weta.
CDN...

Część II.
Są w domu. Panowie podobno dzielnie się spisali, choć Dżinks zwymiotował na stole operacyjnym i zastanawiam sie co zeżarł skoro zgodnie z zaleceniami weta nic wieczorem nie dostał. Schował sobie chrupki na czarną godzinę, czy jak??? I tak jak Rudy nawet nie patrzy na jedzenie, tak Dzinks przywarł do miski i trudno go od niej odpędzić. Wet uznał, że Kocurki mogą cos zjeśc jak będą chciały więc chyba nie ma sie czym przejmować.
Łapy sie im plączą, ale nie przeszkadza im to wskakiwać na kaloryfery i fotele. Rudy od razu zabunkrował się w swoim azylu za zasłoną, Dżinks - na kaloryferze w kuchni. Nie jest źle, ale na wszelki wypadek zamknęłam Kiciorki w łazience - maja tam ciepło i przytulnie.... i przede wszystkim z linoleum łatwo usunąć kocie pawie. To chyba domena Rudego, bo odkąd znalazł się w domu już 3 razy zapaskudził mi podłogę... uhhh... jak to dobrze, że siedział w przedpokoju, a nie w pokoju na dywanie! Zobaczymy co będzie jutro rano.

Ps. dostałam rabat i gratis tabletki na robale dla Kotek ;) No i dziękujemy za trzymanie za nas kciuków!

Dżinks po wypuszczeniu z klatki (to małe czarne to jeden z Diabełków):

Dżinks chwilę potem:
Rudy po wypuszczeniu z klatki-Oska sprawdza czemu on taki nieruchawy:
Rudy chwile potem (dwie chwile potem dostał po łbie od Oski):

Się porobiło

2008-10-12T21:03:00.003+02:00

To juz jutro. Rudy i Dżinks się zdziwią po wybudzeniu... oby wszystko sie udało. Musiałam sobie 2 godziny urlopu załatwić żeby koty rano do weterynarza zawieźć - nie operuje w soboty niestety.
Poza tym epidemia jakowaś u nas - Kropka chyba złapała świerzbowca, natomiast Oska zachrypła... hmm... ciekawe co na to vet. Przy tej ilości kotów, które do niego wożę, powinnam mieć już rabat ;]

Śpiąca królewna

2008-10-10T20:54:00.004+02:00

Tak wygląda Kropeczka po zabawie z Diabełkami. Śpi jak zabita i nic nie jest w stanie jej zbudzić - nawet branie na ręce. Czyż nie jest słodka? :))
(Paskudna jakość zdjęcia, bo robione telefonem naprędce).

Inni podopieczni

2008-10-08T20:41:00.005+02:00

Są u nas także jeszcze inne zwierzaki, którymi sie opiekujemy - kurki :) Te na zdjęciu poniżej są pod naszą opieka od pierwszego dnia po wykluciu się z jajka. Jakże miło było trzymać w ręku taką żółtą kuleczkę i patrzeć jak rośnie i się coraz bardziej oswaja. Do tej pory przychodzą na balkon i czekają aż ktos do nich wyjdzie.

Październik:Czerwiec 2008:

Czorty

2008-10-08T09:38:00.003+02:00

Jak bardzo interesującym obiektem dla kociastych może stac się surowy kurczak przypomniałam sobie wczoraj, gdy po raz pierwszy od niepamietnych czasów postanowiłam przyrządzic najzwyklejsze kotlety z filetów z kurczaka. Zapach surowego mięsa przyciągnął do kuchni nawet maleńką Kropeczkę, która usadowiła mi się na kapciu i próbowała z całych sił ugryźć mnie w kostkę, podczas gdy reszta asystentów obsiadła mnie dookoła i miaucząc, zawodząc, mrucząc próbowała nakłonić mnie do wyjścia choć na sekundę z kuchni. Jako, że metoda ta nie skutkowała, kociaste przeszły do bardziej radykalnych prób zwędzenia mi kurczaka. Małe zaczęły buszować wśród ziemniaków i gdy je stamtąd przeganiałam Oska wskoczyła na blat i zaczęła się skradać do mięska. Nigdy nie wątpiłam w to, że mam inteligentne koty, ale żeby były aż tak podstepne? I to 2-miesięczne kociaki?? I nawet ta mała puchata kulka próbująca zaszkodzić mojej kostce - nie wiem czy chciała się pobawić, czy była w zmowie z resztą bandy.

Kropeczka będzie chyba wiekszym rozrabiaką niż 2 Diabełki razem wzięte. Już teraz smiga po mieszkaniu z jedną z prędkości kosmicznych, próbujac nadążyć za dwójką gamoni poruszających się z prędkością światła. Uczy się też w zastraszającym tempie - jeszcze wczoraj schody były dla niej przeszkodą nie do pokonania, a już dzisiaj przestały dla niej całkowicie istnieć. Mała idzie jak taran. Przewraca cięzkie buty - no bo glany przecież nie są lekkie, prawda? A poniewaz jest maleńka, zmiesci się wszędzie więc często spędzam popołudnia i wieczory na poszukiwaniach małego włochacza, który nie reaguje ani na "kici, kici", ani na "Kropuś, Kropeczko itp." ani na żadne inne zawołania. Jedynie Suzi potrafi ja odnaleźć - w końcu są najlepszymi kumpelami. No i Białaska zdradza często kryjówkę Malutkiej patrząc w tamtym kierunku - pilnuje przecież swojej dziewczynki. A Kropeczka, co widać na zdjęciach, wcale nie wygląda na małego czorta. Śliczne, białe pysio, wielkie ciągle zdziwione slepka, puchata sierść i delikatne ruchy - całkowite przeciwieństwo czarnulków, które już w oczach mają ogień.
Te dwa czorty sa ciągle w ruchu. Ja bym chyba padła po 10 minutach takiego galopu jaki one urządzają, ale ich to najwyraźniej nie męczy w ogóle. Akrobacje powietrzne opanowały do perfekcji - biegnąc z przeciwnych kierunków, potrafią wyskoczyć w powietrzu na siebie, warknąc, miauknąc, pacnąc na ziemie i pobiec dalej, by za sekundę pokaz powtórzyć. Wielki ubaw przy tym mają przewracając przy okazji Kropeczke, która nie zdąży nawet zareagować, więc tylko nerwowo i groźnie pomrukuje.
W przeciwieństwie do Kropki, która udaje że nie słyszy gdy ktoś ją woła, Czorty reagują na jedno, jedyne "zawołanie" - brzęk spodka o podłogę. Mysla, że ktoś nakłada jedzonko więc przybiegają jak najszybciej potrafią. Tak więc jesli nie potrafię zlokalizować miejsca, gdzie grasują małe bestie, albo bawią się ze mną w kotka i myszkę, gdy próbuję je przegonić z jakiegos pomieszczenia, podchodzę do spodka, trącam go nogą i maluchy zjawiają się prawie natychmiast.

Współczuję przyszłym właścicielom :)

Rocznicowo

2008-10-07T12:46:00.006+02:00

Kropka skończyła miesiąc
Diabełki - 2 miesiące
Suzi - 10 miesięcy
Ja - 11 rok pracy w tej samej firmie :D

Rudi i Dżinks czekają na kastrację październikową (to już 13-tego).
Oska, Księżniczka i Suzi idą pod nóż w listopadzie/grudniu.
Ja pod nóż się nie wybieram - chyba że mi o czymś nie wiadomo :>

WeekEnd II

2008-10-05T19:21:00.009+02:00

Wczoraj po raz pierwszy od 1,5 miesiąca wzięłam Dżinksia na dłużej do domu. Był tak zszokowany, że nie wiedział czy ma jeść, czy ocierać się o moje nogi, drzwi i co sie nawinęło po drodze, czy korzystać z okazji i zdrzemnąć się na ukochanym fotelu. Jednego był tylko pewien - gdy zobaczył drzwi balkonowe momentalnie zaczął prosić, by wypuścić go na dwór.

Małe wykazały wielkie zainteresowanie nowym-starym domownikiem, Suzi sprawę olała, a Oska wolała się zakamuflować :)
Rudy przypomniał sobie za to jak miło jest umościć sobie gniazdko na kolanach lub przewiesic się przez moją rękę gdy akurat piszę notkę na bloga. W związku z brakiem trzeciej ręki fotek Rudego brak.

Dżinks w pełnej krasie:

Nie wiedziałam, że mój laptop potrafi generować uszy i ogon:
Wdzięczymy się do obiektywu:
Wstydzioch:
Zieeeeeew:

WeekEnd

2008-10-05T18:00:00.011+02:00

Siedzę sobie dziś rano przy śniadaniu i zastanawiam sie dlaczego firana z jednej strony wisi jak powinna, a z drugiej strony opiera się o podłogę jakby była o 5 cm za długa. Myślę sobie - niemożliwe żeby te małe czarne diabły naciągnęły firanę! No przecież firana nie należy do naciągliwych materiałów! Jeszcze troche czasu upłynęło zanim zauważyłam, że to nie firana dziwnie sie wydłuzyła, a połowa karnisza została zerwana. No cóż.... wprawdzie chciałam się tej firany kiedys pozbyc i obecnie jak najbardziej nadaje się do wyrzucenia, ale z tym karniszem to już przesada :>

Suzinka jako pieska wielce przyjacielska przyjaźni się z kociętami. Najbardziej lubi Kropeczkę, ponieważ ta nie potrafi jeszcze tak szybko biegać jak Diabełki, które potrafią być w kilku miejscach na raz i czasem człowiek ma wrażenie, że zamiast 2 małych czortów ma w mieszkaniu conajmniej szóstkę.

Gdzie jest Piesa?
Uwielbiam trącać Małą nosem:
Przyłapany:Kicia sprawdza co to za zamieszanie w przedpokoju:Zmęczone po zabawie ale szczęśliwe:

Sennie

2008-09-30T18:20:00.003+02:00

Standard:)
Ulubione miejsce Rudego:
Black Trinity:

Jak kamfora

2008-09-28T12:40:00.002+02:00

Tak można rzec o łańcuchu i obroży Suzinki. W czwartek, po powrocie z pracy zastaliśmy psa bez obroży, latającego sobie po ogrodzie i baaaardzo z siebie zadowolonego :) D. obszedł cały ogród - łańcucha ani sladu. Dopiero wczoraj sąsiad nam doniósł (inny sąsiad, nie ten, ktoremu Psinka zawdzieczała niewolę), że Pieska się urwała razem z łancuchem i przeczołgując się pod siatką z ogrodzenia zaczepiła się o nią łancuchem i o mały włos udusiła! Sąsiad widząc że coś się wije pod płotem podszedł i uwolnił pieskę, a narzędzie tortur schował. Kupilismy Suzi śliczne, czerwone szeleczki, ale zdaje mi się, że nie prędko pozwolimy sobie na ryzyko przywiązania Suzi przy budzie.
Tym bardziej, że po rozmowie z tatą okazało się, że Suzi obszczekuje dzieciaki tylko dlatego, że te robią jej na złość.
Suzi w czerwonych szeleczkach prezentuje się tak:

Maleńtasy

2008-09-27T13:55:00.011+02:00

Urosłam troszeczkę?Parapet kuchenny - ulubiona stołówka:
Zapasy (tego krzesła nie ogryzły koty - to robota Suzi z wdzięczności za trzymanie w zamknięciu pól roku temu):
Co by tu zbroić:
Daaaaj jeeeeść:

Sen zimowy

2008-09-27T13:49:00.006+02:00

Fotki z czasów jak temperatura w domu nie przekraczała 10 stopni Celsjusza.
Odkąd mamy opał i w domu jest naprawdę ciepło zwierzaki sypiają na podłodze :))

Ludzka głupota

2008-09-25T13:08:00.002+02:00

Nie ma w świecie nic gorszego od głupiegoo sąsiada. Wieści głoszą, że dzieci idące do szkoły boja sie przejść koło naszego domu, bo Suzi je obszczekuje. Jak dla mnie to całkiem normalny objaw u psa - zarówno w kwestii samego szczekania, jak i w kwestii szczekania na obcych, a głównie w kwestii szczekania na dzieci, które sa rzeczywiście wielkim zagrożeniem dla zwierzaka. To głównie one dręczą i maltretują bogu ducha winne zwierzaki. Wracając do tematu - sąsiadka zazyczyła sobie bysmy Suzinke zamykali gdzieś na dzień. Taaa, właśnie po to przynosiłam do domu psa, żeby całymi dniami siedział w zamknięciu, a złodzieje mogli grasować wokół mojego domu i w nim samym. Po to przynosiłam do domu psa, żeby siedząc w zamknięciu zeżarł mi kolejne buty, doniczkę, wykładzinę i drzwi.
Bardzo ciekawi mnie fakt, dlaczego uroczej sąsiadce tak bardzo przeszkadza moja mała Suzinka, natomiast nie obchodzi jej zupełnie wielka krowa latająca luzem po ulicy, która z założenia miała byc psem tylko w wyniku mutacji genetycznych wyszło cos zupełnie innego. Jeżeli nie widzieliście nigdy takiego gigantycznego psa, to zapraszam - pokaz darmowy conajmniej 2 razy w tygodniu. Krew mnie chyba zaleje.
Żeby uniknąć konfliktów, D. przywiązał Suzi na łańcuchu przy budzie... psina się tak zestresowała że przywarła do ziemi i udawała, że w ogóle jej nie ma. To ogromna trauma dla psa, który jak dotąd całymi dniami cieszył sie wolnością.

Jak myszy zjadły Popiela

2008-09-24T20:29:00.001+02:00

Oska została wczoraj wypozyczona cioci, która nie może opędzić sie od myszy. Te małe bestie nie czują respektu nawet przed ludźmi - łażą po mieszkaniu między domownikami. Potrafią przechytrzyć nawet pułapke na myszy. Zrozpaczona ciocia uderzyła więc do mnie. Wybór był trudny - Dżinks odpadał jako że trwa jego rekonwalescencja, Rudy tez sie nie nadawał - nie wiem czy on w swoim życiu jakąkolwiek mysz złapał - uwierzyłabym raczej że zawarł z nimi pakt o nieagresji. Najlepszym łowcą jest Białaska, ale obecnie ma malucha do wykarmiwnia więc tez nie mogłam jej wypozyczyć, tak więc wypadło na Oskę - jej maleńtasy już jedzą same więc nie są od Oski zależne. Podobno Oseczka bardzo szybko zadomowiła się w nowym miejscu - towarzyszyła wujkowi cały wieczór. Ciekawe czy złapała jakąś mysz...
Ponieważ ciocia jest niejako moja sąsiadką - dzieli nas tylko ogród, ustaliłam, że Oseczka w dzień będzie wracała do domu, a noce będzie spędzała u cioci.

Kropka

2008-09-22T17:26:00.002+02:00

Przedstawiamy Kropeczkę, 3-tygodniową maleńką koteczkę trikolorkę. Skąd imię? Ona cała to po prostu kropka - kropka w kropkę podobna do swojej mamusi - Księżniczki, oczęta na tle białego pysia wyglądają jak kropeczki i ona sama jest taka maleńka i delikatna jak kropelka rosy :) Kuzyn zakochał sie w niej od pierwszego wejrzenia i jak tylko kicieńka podrośnie zabiera ją do siebie.

Sądny dzień

2008-09-20T22:20:00.006+02:00

Nie był znowu taki sądny :) Poczciwy Dżinksio zeżarł porcję karmy z tabletką na robale bez marudzenia. Nawet spodeczek został wylizany. Mam nadzieję, że nie oznacza to, że mam w szeregach kota-narkomana :>
Zaraz po tym wielce rozradowany kiciorek powędrował pod drzwi balkonowe w nadziei iż zostanie wypuszczony i będzie mógł pognać w siną dal i wrócić do domu w okolicach grudnia. A tu ZONK! Kotecka złapali i w karcerze na nowo zamknęli. Do końca września.

Ponieważ w domu piekielnie zimno (nie kupiliśmy jeszcze opału, o zgrozo!), sierściuchy szukają co cieplejszych miejsc by się tam zaanektować. Tak więc sierść można znaleźć na klawiaturze laptopa, pod kołdrą tudzież kocem, a ponieważ Oseczka sie zorientowała, że jednym z cieplejszych miejsc bywa także kaloryfer (gdy spali się trochę śmieci w piecu coby w domu szron na ścianach nie osiadł), obawiam się, że niedługo będę się głowić nad tym, jak powyciągać z kaloryferowych czeluści kocie kłaki.

Nie wiadomo też czy to z zimna, czy z nudów Rudi, nasz kochany zawadiaka, przypomniał sobie młodość i urządza z maleńtasami harce po całym domu. W sumie Rudasek nigdy nie był do końca normalny :>

Poniżej zdjęcia Oski z pozdrowieniami dla Pań, którym kotka zawdzięcza życie :)

Nie pozwolili ogrzać tyłka na laptopie, to Oska zaczęła podgryzać ciasto. Zabrałam więc talerz i poszłam schować, a w tym czasie Osunia usadowiła się wygodnie na laptopie. Spryciara.

Rewelacje

2008-09-18T16:32:00.010+02:00

Oska przytargała do domu mysz - zamęczoną już na śmierć. Kociaki po prostu zwariowały - jeden porwał mysz i gdy drugi próbował uszczknąć kawałeczek, to ten pierwszy warczał jak doberman. Nie wiadomo co stało się z myszą - żadnego trupa w domu nie znalazłam. Czyżby kociaki ją schrupały???

Jak już wspominałam gdzieś rewelacja okazała się firana. Teraz juz nie tylko słuzy do huśtania się, ale pełni także funkcję ściany wspinaczkowej.

Jak dać kotu tabletkę

2008-09-17T19:54:00.000+02:00

Mam nadzieję, że aplikowanie Dżinksowi tabletki w sobotę nie będzie wyglądało tak:

Weź kota na ręcę i otocz go lewym ramieniem tak, jak się trzyma niemowlę. Umieść palec wskazujący i kciuk prawej reki po obu stronach pyska i naciśnij lekko trzymając tabletke w pozostałych palcach prawej reki. Gdy kot otworzy pysk wpuść tabletkę, pozwol kotu zamknąć pysk i przełknąć.
Podnieś tabletkę z podłogi i wyciągnij kota spod tapczanu. Ponownie otocz kota lewym ramieniem i powtórz cały proces jeszcze raz.
Wyciągnij kota z sypialni i wyrzuć rozmamłaną już tabletkę.
Wyjmij nową tabletkę z opakowania, otocz kota lewym ramieniem jednocześnie trzymając lewą ręką wierzgające tylne nogi. Rozewrzyj pysk kota i palcem wskazującym prawej ręki wepchnij tabletkę tak głęboko, jak się da. Przytrzymaj kotu zamknięty pysk i policz do dziesięciu.
Wyciągnij tabletkę z akwarium a kota z garderoby. Zawołaj żonę do pomocy.
Przyduś kota do podłogi klinując go między kolanami jednocześnie trzymając wierzgające przednie i tylne łapy. Nie zwracaj uwagi na niskie warczące odgłosy wydawane w tym czasie przez kota. Niech żona przytrzyma głowę kota jednocześnie wpychajac mu drewnianą linijkę między zęby. Następnie wsuń tabletkę wzdłuż linijki między rozwarte zęby i intensywnie pogłaszcz kota po gardle co skłoni go do przełknięcia.
Wyciągnij kota siedzącego na karniszach i rozpakuj nową tabletkę. Zanotuj sobie, żeby wymienić firanki. Pozbieraj kawałki porcelany z potłuczonej wazy, możesz je posklejać później.
Owiń kota w ręcznik kąpielowy, a następnie niech żona położy się na kocie tak, żeby tylko jego głowa wystawała spod jej pachy. Umieść tabletkę w środku plastikowej rurki do napojów. Przy pomocy ołówka otwórz kotu pysk i wcisnąwszy rurkę między rozwarte zęby mocno wdmuchnij tabletkę do środka.
Sprawdź na opakowaniu, czy tabletki nie są szkodliwe dla ludzi, a następnie wypij jedną butelkę piwa, żeby pozbyć się nieprzyjemnego smaku w ustach. Zabandażuj żonie rozdrapane ramię, a następnie przy pomocy wody z mydłem usuń plamy krwi z dywanu.
Przynieś kota z altanki sśsiada. Rozpakuj następną tabletkę. Przygotuj następną butelkę piwa. Umieść kota w drzwiczkach od kredensu tak, żeby przez szczelinę wystawała tylko jego glowa. Rozewrzyj mu pysk łyżeczką od herbaty i przy pomocy gumki recepturki strzel tabletką miedzy rozwarte zęby.
Przynieś śrubokręt i przykręć wyrwane zawiasy z drzwiczek na swoje miejsce. Wypij piwo. Weź butelkę wódki. Nalej do kieliszka i wypij. Przyłóż zimny kompres do policzka i sprawdź, kiedy ostatnio byłeś szczepiony na tężec. Przemyj policzek wódką w celu zdezynfekowania rany i wypij kolejny kieliszek aby ukoić ból. Podartą koszulę możesz już wyrzucić.
Zadzwoń po straż pożarną, żeby sciągnęli tego pier… kota z drzewa. Przeproś sąsiada, który wjechał samochodem w płot próbując ominąć kota przebiegającego przez ulicę. Wyjmij kolejną tabletkę z opakowania.
Skrępuj tego drania przy pomocy sznurka od bielizny zwiazujac razem przednie i tylnie łapy, a następnie przywiąż go do nogi od stołu. Weź grube, skórzane rękawice ogrodnicze. Wciśnij tabletkę kotu do gardła popychając dużym kawałkiem polędwicy wieprzowej. Już nie musisz być delikatny. Przytrzymaj głowę kota pionowo i wlej mu dwie szklanki wody wprost do gardła, żeby spłukać tabletkę.
Wypij pozostałą wódkę z butelki. Pozwól żonie zawieźć się na pogotowie. Siedź spokojnie, żeby doktor mógł zaszyć ci ramię i wyjać resztki tabletki z oka. Po drodze do domu wstąp do sklepu meblowego i kup nowy stół.
Zadzwoń do schroniska dla zwierząt, żeby zabrali tego mutanta z piekła rodem i sprawdź, czy w pobliskim sklepie zoologicznym nie mają chomików.

Wieści gminne

2008-09-16T22:58:00.000+02:00

Dżinksiu - w sobotę byliśmy u weta ponownie. Kicior czuł, że cos się święci i za żadne skarby świata nie chciał wleźć do transportera.. trzeba było go tam na siłę wepchnąc i szybko zamknąć, bo cholera wykonała zwrot i już wystawiała pysk na zewnątrz. W aucie transporter nakryłam kocem, bo kocur wył jakby go ze skóry obdzierano. Uspokoił się dopiero na miejscu jak zaczęłam go głaskać. Wet wyczyścił kociusiowi uszy i zaaplikował kolejny zastrzyk - podobno ostatni. Dostałam też tabletkę na robale, ale tym, jak ją kocurkowi podać, będę się martwiła dopiero w sobotę.
Stan kotecka oceniam na zadowalający. Sierść odrosła, nabrała blasku, kiciorek zrobił się jakby bardziej żwawy. Nie jest zachwycony tym, że jest trzymany w zamknięciu, ale to dla jego dobra. W październiku czeka go zabieg.

Maleńtasy dokazują z każdym dniem coraz bardziej i przemierzają pokoje z prędkością światła i dzikim "mrrraauu!". Mają tez wampiryczne zapędy - wchodzący do pokoju człowiek witany jest gryzieniem w kostkę.
Wczoraj odkryły że wujek Rudi może służyć jako przytulanka i raz siedziały wtulone w jego puchatą sierść, a jak im sie znudziło kładły się na poduszce tuż przed moim nosem.

Suzi - na jej widok kociątka aż skaczą z radości. Podbiegaja i od razu walą Suzika łapami po nosie - to ma niby być zaproszenie do zabawy. Suzince to najwyraźniej nie przeszkadza, bo albo kładzie się na podłodze i pozwala by małe gryzły ją po nosie i drapały po łebku, albo przewraca nosem delikwenta i sama go delikatnie podgryza tu i ówdzie.

Oseńka z trudem toleruje harce Suzi z kociątkami. Czasami trzeba ją trzymać żeby nie zaatakowała Suzi. Jakoś jej sie pychol zaokrąglił - czyżby kizia mizia przytyła? Zorientowała się też (ciekawe czy zgapiła od Białaski), które z okien jest oknem naszej sypialni. Dziś o 5 rano darła pod wspomnianym oknem paszczę na cały regulator domagając się wpuszczenia do domu.

Kung-fu fighting

2008-09-11T20:21:00.000+02:00

Wczoraj Suzi zaatakowała Oskę... nie wiem czy bez powodu - akurat wyszłam z pokoju więc nie wiem co się stało. Może Osce nie spodobało się, że Suzi zaczepia kocięta, a może był inny powód. Nie wiadomo kto zaatakował pierwszy, w każdym razie w sekundę byłam z powrotem w pokoju żeby rozdzielic walczących. Najgorsze jest to, że Suzi w ferworze walki nie reagowała zupełnie na moje wrzaski i o mały włos dostałoby się także Białasce, która widząc co się dzieje przyleciała migiem pomóc Osce i zaatakowała Suzi. Maleńtaski w oka mgnieniu zniknęły w swoim azylu za kanapa i tam wcisniete w kąt czekały aż wszystko przycichnie.
Obejrzałam Oseńke dokładnie, ale nie miała na sobie żadnych śladów pogryzienia. Cały wieczór była bardzo zdenerwowana (z tej złości pogoniła Rudego), ale dziś rano już zachowywała się jak spokojny, zrównowazony kot.
Zastanawia mnie Suzi. Nigdy nie atakowała z takim impetem. Owszem biły sie nieraz z Białaską, ale to koteczka prowokowała - widziała w Suzince zagrożenie dla swoich maleństw i dawała psince łapką po nosie. Suzi zawsze też reagowała na mój podniesiony ton i zostawiała kotkę w spokoju. Do wczoraj...
Zakładam że Suzi jak zwykle bawiła się z kociakami, Oska tego nie wytrzymała i zawarczała na Suzinkę, a ta nie zastanawiając się ani sekundy skoczyła na biedną kotkę. Reszty dopełniła Białaska - obrońca ucisnionych.
W każdym razie niezły kocioł miałam w pokoju. Żal mi Oski - to taki spokojny i niekonfliktowy kot - całkowite przeciwieństwo walecznej Białaski.

Rośniemy

2008-09-10T21:35:00.001+02:00

Maluchy wczoraj skończyły miesiąc. Oska nadal dzieli obowiązki mamy z Księżniczką, małe rosną jak na drożdżach i z dnia na dzień coraz bardziej rozrabiają. Odkryły już, że to coś zwisającego przy oknie, co Człowieki zwą firaną, może służyć jako huśtawka, gdy się w to odpowiednio wczepi pazurki.
Miejsce za kanapą jest doskonałą kryjówką i noclegownią, nie mniej interesująca jest łazienka i "czarna dziura" pod wanną.

Weteran

2008-09-05T16:05:00.001+02:00

Proszę Państwa, oto Dżinks.

Wiek: 11 lat
Kolor: czarno-biały
Usposobienie: gapowaty, wesoły, miziasty
Historia: został przywieziony jako 2-miesięczny kociak. Jeszcze tego samego dnia potrącił go samochód - na szczęście skończyło się na niewielkim krwiaku w mózgu, który tylko jakiś czas powodował u kotka zawroty głowy.
Minęło pare lat. Któregoś dnia zauważyłam na udzie jednej z tylnych łap dziurę - po ugryzieniu najprawdopodobniej kuny (tak stwierdził wet). Ugryzienie wyglądało niegroźnie... jak się okazało był to wierzchołek góry lodowej. Wet po dokładnym zbadaniu kota stwierdził martwicę skóry, która już zaczęła powoli obejmować mięśnie. Kicior został natychmiast skierowany na zabieg polegający na wycięciu martwych tkanek. Jako że z rany sączyła się masa ropy, zabieg przeprowadzono bez znieczulenia. Kocina darła sie tak, że ja i siostra się poryczałyśmy nie mogąc już tego znieść.
Wet powiedział, że rana jest tak głęboka, że dużo czasu upłynie zanim całkowicie się zagoi, natomiast to miejsce juz nigdy nie pokryje się sierścią.
Dzisiaj nie ma śladu po jakimkolwiek zabiegu - rana błyskawicznie zagoiła się i pokryła sierścią. Niestety z kocura zrobił się turysta. Znika późną zima i wraca do domu wczesną jesienią.... właśnie wrócił ... z kolegami świerzbowcami. Siedzi więc zamknięty w izolatce żeby nie dzielił się żyjątkami z innymi kotami. I będzie tak pokutował jeszcze jakiś tydzień. Nie jest wykastrowany więc i ten zabieg przed nim... oby wszystko skończyło sie pozytywnie.

Kicia na zdjęciu to nie Dżinks, ale wygląda identycznie :)

Ten pierwszy raz

2008-09-04T17:57:00.006+02:00

Dziś Kociaki dowiedziały sie, że poza mlekiem istnieje na świecie jeszcze inny rodzaj pożywienia. Salaterka z mięskiem okazała się atrakcyjna tylko dla jednej Kruszynki, druga nawet się nie popatrzyła.
Atrakcją dla obydwu okazał się powrót Oski - mleczarni :]

W związku z tym, że Koteczki są nie do odróżnienia zastanawiam się jak je oznaczyć - pomysł z niebieską i różową wstążeczką został wyśmiany przez D. :>

Degustacja:

Drzemka przed i poobiednia:

Mama zastępcza

2008-09-04T17:56:00.005+02:00

Księżniczka przybiega na każde miauknięcie Oskowych pociech. Czyżby uznała, że opieka Oski nie jest wystarczająca? :> Maleńtaski chyba przemyślały sprawę i traktują Białaskę jak drugą mamę :)))

"Ta zaś z tym aparatem...":

"Postraszyło kobitę":

Cud, miód i orzeszki:

Zazdroch

2008-09-03T20:52:00.002+02:00

Wyniosłam wczoraj kiciątka z szafy. Do kartonika, w którym kiedyś zwykła przesiadywać Białaska i którym później wzgardziła. Dziś rano sobie o nim przypomniała i wpakowała się do środka nie bacząc wcale na dwie burczące groźnie czarne kulki. Dawno nie słyszałam żeby mały kot tak burczał :))) Oska sytuacje obserwowała spod fotela - nie wyglądała na specjalnie przejętą.

Wrrrrr:

Kapitulacja:

Vet

2008-09-02T18:28:00.005+02:00

Czy jeśli weterynarz mówi, że nie trzeba przeprowadzać badań przed kastracja/sterylizacją, to należy mu wierzyć? :>

Oskowe fanaberie...

2008-09-01T20:04:00.002+02:00

Wczoraj zwierzątko przyssało się do miseczki z...... rosołem. Potem zjadło świeżo usmażonego naleśnika (ostudzonego i bez nadzienia oczywiście) - musieliśmy się z Kocinką podzielić :))

Sałatka śledziowa - kolejny rarytas. A na początku Kocinka tylko szyneczkę jadała, a na wszystko inne patrzyła z pogardą :))
Z innych fanaberii - łazienka zdaje się być niezwykle interesującym miejscem - szczególnie obszar pod wanną. Oseńka tylko czeka aż ktoś otworzy drzwi i sruuu pod wannę :>

Kocinka uznała także, że będę dobrym opiekunem dla kociąt. Wlazła mi na laptop, rozeznała co mnie tak bardzo zajmuje, uznając zapewne, że to żadne priorytety rozłozyła się najpierw na laptopie, potem na drukarce, aż w koncu zeskoczyła dając mi wyraźnie znać, że mam wreszcie ruszyć tyłek i za nią pójść. Poszłam ciekawa czegóż to Kocinka sobie życzy - życzyła sobie właśnie bym popilnowała kiciusiów śpiących na kanapie, podczas gdy ona poleciała pozałatwiać na podwórku jakieś sprawy nie cierpiące zwłoki.
Zostałam więc oficjalnie nianią, tylko umowę mi Kotka zapomniała przedstawić :>

A posiedzę sobie tutaj:

Mała Chinka:

Marnotrawna

2008-09-01T16:20:00.010+02:00

Wróciła... marnotrawna - Białaska czyli. Teraz wygrzewa się na balkonie jak gdyby nigdy nic.

Fotek kilka

2008-08-30T15:37:00.014+02:00

Uwielbiam drapanie po brzuszku:Zamyślenie:

Wtulam się w kocyk:

Zezol mały:

Myjemy łapeczkę:

Bardziej niż szafę kochamy kołderkę - szczególnie o 3 nad ranem:

Powyższe fotki przedstawiają oczywiście obydwa kociaki, mimo iż wydaje sie, że fotografowany był tylko jeden. Koteczki są po prostu identyczne :)

Maleństwa

2008-08-29T22:44:00.015+02:00

Żeby Małe nie nabawiły się klaustrofobii w szafie, zostały wyniesione na kanapę na kilka godzin. Ogólnie interesowało je wszystko, ale najbardziej włochaty kocyk - aż się pomruczały ze szczęścia :)))

Zwiedzanie kocyka:

Wróciła mama - będzie kolacja :)))"aaa, kotki dwa..." Mały Potwór - tu ma miesiąc i jeszcze wygląda niewinnie ;)

Potwór...

2008-08-29T18:48:00.003+02:00

...Zeżarł mi wczoraj laczki, drzewko szczęścia (mam nadzieję, że nie czeka mnie teraz seria nieszczęść ;)), 2 paczki chusteczek higienicznych, obgryzł wykładzinę w sypialni, czapke D. i efektownie zaświnił łózko.

Wyleciał też od razu z hukiem i swoim posłaniem i ma zakaz wieczysty zbliżania się na odległość zasięgu mojego wzroku :>

Oseczka wróciła rano z nocnej eskapady... natomiast zaginęła gdzieś Białaska - zaczynam się martwić. No chyba, że zjawia się w domu, kiedy my jesteśmy w pracy. Oby.

PS. Opcja dodawania komentarzy przez użytkowników anonimowych już działa - wreszcie się zorientowałam, że muszę to własnoręcznie ustawić :]

Zadowolona Oska:
Znajdź Maleństwa Oski :)

Poranne wieści

2008-08-28T17:01:00.001+02:00

Suzinka, w związku z tym, że ma cieczkę, trzymana jest prawie 24 godziny na dobę w domu, co nie wprawia jej w specjalny zachwyt. Powitała mnie wprawdzie machaniem ogona, ale wyraz pyszczka mówił: wypuścicie mnie w koncu z tego karceru, czy nie? No coz... jeszcze kilka dni mam nadzieje i bedzie mogła hasać sobie po ogrodzie.
Weterynarz powiedział, że można ją wysterylizować dopiero 3 m-ce po pierwszej cieczce więc czekamy.... i opędzamy się od psów - potencjalnych tatusiów.

Oseczka podreptała w nocy do kuchni coś zjeść... i rano w szafie zastałam tylko 2 pary zaciekawionych ślepek, które jak na komendę zaczęły nieporadnie dreptać w kierunku światła, które nagle rozjaśniło półmrok otaczający je zewsząd przez większą część dnia. Musiałam wziąć każdego maleńtasa na ręce, pocałować w łepek i ... z powrotem do szafy. Muszą czekać aż Oska wróci z nocnej eskapady. Dla ciekawskich - nie przenika przez ściany - wychodzi i wchodzi przez uchylone okno kuchenne. Opanowała te umiejętność w miesiąc... z resztą nie tylko ona - Rudy i Księżniczka także... już dawno temu.

Księżniczka w ogóle jest niezwykle inteligentna. Opanowała schodzenie z balkonu tyłkiem w dół - zwiesza się na przednich łapkach, tylnymi szukając podłoża, a potem tylko - myk - i juz jest na parterze. Wie też doskonale, które z naszych okien jest oknem sypialni. Nie wiemy skąd ona to wie, bo nigdy tamtędy nie wychodziła. W każdym razie, dawno temu, któegoś ranka obudził mnie natarczywy głos Księżniczki, która najwyraźniej domagała się wpuszczenia do domu. Pomyslałam, że jest na balkonie - ZONK... stoje więc próbując zlokalizować skąd dochodzi miauczenie i tak spojrzałam przez sypialniane okno, a tam, na wysokości parapetu - biały łepek. Księżniczka (zwana też Białaskiem) wchodzi sobie na cis rosnący na przeciw okna z sypialni, idzie ostrożnie aż do najcieńszego końca ODPOWIEDNIEJ gałązki, aż ta pod ciężarem Białaski lekko sie obniża i tym sposobem Kicia ląduje oko w oko z oknem sypialnianym. Okeeej, ale skąd ta mała cholera wie, że własnie za tym oknem jestem ja i jak będzie odpowiednio paskudnie miauczała, to wstanę z łóżka i ją wpuszczę?

Rudy natomiast tradycyjnie czekał już rano na balkonie, poleciał do kuchni coś przekąsić, a potem ułożył się wygodnie na kanapie i teraz pewnie śpi w najlepsze i będzie tak spał aż wrócę z pracy :)

Kilka zdjęć z domowego archiwum:

Tak spędzają letnie dni Białaska i Rudy :)

Maluteńka Elzunia

Gdzie jest Elza?

Ostatnie zdjęcie Elzuni -2 tygodnie później przegrała walkę z kocim katarem.

Na początek....

2008-08-27T18:46:00.000+02:00

Tak więc nadszedł czas na przedstawienie światu mojej czwórki, a właściwie piątki - Księżniczki, Rudego, Oski i Dżinksa oraz Suzi :)

Księżniczka: 8-letnia, szaro-biała koteczka o uwodzicielskim spojrzeniu, iście książęcej prezencji, grzeczna, dumna, wyniosła, interesowna i bardzo inteligentna. Gadatliwa - szczególnie, gdy miseczka na jedzenie jest pusta. Ciągle chadza swoimi ścieżkami, straszna indywidualistka i kombinator. Znana także jako Białaska oraz Bianka na potrzeby weterynarza :]

Rudi: 7-letni, spokojny kocurek, którego główne zajęcie to spanie na fotelu lub kaloryferze. W kombinowaniu nie ustępuje Księżniczce - ich najsłynniejszym wyczynem było wyjadanie kabanosów z garnka przykrytego pokrywką - przy czym Rudy łapą naciskał pokrywkę, która jedną stroną sie podnosiła umożliwiając Księżniczce łowienie kabanosów. Nie ma to jak wspólpraca :) Równie rozgadany jak Księżniczka. Na potrzeby weterynarza - Rysio.

Oska: trafiła do mnie 2 miesiące temu. Jej historia ma początek w Raciborskim OSiRze, gdzie przybłąkała się jakiś rok temu. Żyła tam sobie w spokojnej symbiozie z paniami z administracji, do czasu, aż zdecydowały się na znalezienie Kocince domu. Tak więc Oska trafiła do mnie. Na początku nieśmiała, teraz już zupełnie się zaaklimatyzowała. Po jakimś czasie okazało się, że koteczka będzie miała małe kociątka.... od niespełna miesiąca moja szafa z ubraniami pełni więc rolę kojca dla Oski i jej dwóch pociech, równie czarnych jak ona. Dobrze, że znaleźli się już nabywcy na kocięta :) Na potrzeby weterynarza - Oska :))

Suzi: mały potwór. 10 września skończy 9 miesięcy. Uwielbia bawić się z kotkami... z czego jedynie Oska nie jest do Suzi przekonana - szczególnie teraz , gdy Suzi uchodzi za potencjalne zagrożenie dla małych węgielków Oski.

Oprócz tej czwórki jest jeszcze czarno-biały Dzinks znany także jako Kubuś - jak tylko znajdę fotke, to wrzucę oczywiście.

Przez mój dom przewinęło się sporo innych kotków - Elza, która zabił koci katar.... kocięta Księżniczki, na które stale mam nabywców... dwa koty o imieniu Kuba, i Tygryska, która któregoś dnia nie wróciła z wojaży.